Gisteren samen geweest met een groepje mensen en zo'n ongelofelijk inspirerende middag beleefd. Mijn dank gaat uit naar: Marjan, Jenny, Anouk, Miranda en Cedric. Voor hun inspiratie, ideeën en alles wat ze me geleerd hebben.

Bij het beschrijven van wie we zijn en wat we wensen kwam één thema naar boven: De intentie om mensen in hun kracht te zetten.

Hoe? Door ze bewust te maken van bepaalde aspecten in zichzelf, waardoor ze een duurzaam gevoel van geluk en welzijn kunnen ervaren.

Het voelt een beetje "gevaarlijk" om er een naampje aan te geven, omdat dan de boodschap verloren kan gaan. Maar deze naam voelt sterk en kan het dragen: 

Het heet: Movement. Movement in de zin van groei. (Ik hoop trouwens dat de anderen zich hierin kunnen vinden, want dit is wel mijn gevoel wat ik hier uitspreek.Ik heb groot vertrouwen dat het klopt.)

Waarom het plaatje hierboven? Ik heb het plaatje vanuit mijn gevoel getekend. Omdat het perfect weergeeft wat wij voor mijn gevoel aan de mensen kunnen bieden.

Wij "trekken" mensen uit waar ze in vast zitten. Wij, ieder op haar/zijn eigen manier, steken mensen een helpende hand toe. Om in beweging te komen, zodat ze een stralende nieuwe wereld kunnen gaan zien.

Waar? Informatie kan je in eerste instantie vinden in het blog van Gran Vida. Daar zal ieder van ons op z'n eigen tijd zichzelf presenteren, door te schrijven over wat haar/hem inspireert.

Meer specifiek kan je informatie vinden op onze eigen websites. Enkelen van ons hebben al een website, bij sommigen wordt hij deze week gepresenteerd en bij anderen zijn de eerste stapjes gezet.

Hierbij al vast de sites die live zijn:
Cedric: www.granvida.nl
Cees: www.eenvoudigyoga.nl

Linkjes naar de andere sites volgen als die klaar zijn om gepresenteerd te worden.

Wij helpen met liefde, steken een krachtige helpende hand toe om in beweging te komen, te groeien.

Movement, with Love.

De Liefde wordt me een beetje te veel. Sinds ik in diepste zin de wens heb uitgesproken (zie hier) om mezelf lief te hebben, gekend te worden, toont die liefde zich overal. Mensen en situaties komen op me af. En veel van m’n wensen worden vervuld, zelfs al voor ik ze mondeling heb uitgesproken. En met de Liefde om me heen, is ook de Wijsheid overweldigend. Ik wordt gebombardeerd met inzichten die de mensen om me heen (en situaties) aan me openbaren. Dat wordt me soms te veel. Alsof ik op een explosieve manier opengebroken wordt. Het voelt alsof het leven te veel stroomt, er komen teveel mooie dingen op me af.

Vanuit de yoga heb ik technieken geleerd om hier mee om te gaan. Ik heb de tools gebruikt van aarden en vertragen. In de vorm van zware trage houdingen, een intentie van traagheid in m'n handelingen brengen, zwaar geurende parfum op doen, zwaar voedsel eten. Alles om de te snel stromende energie in me te temperen.

Maar soms komt er zelfs van diepere gronden een subtiele (uiterst krachtige) kreet. Die werd me vannacht duidelijk. Ik dacht hoe kan ik de flow nou nog meer temperen en toen realiseerde ik me dat Ganesha me al dagen aan het roepen was. Zie Ganesha hierboven: Hij weerspiegelt met zijn beeltenis de zwaarte, traagheid en stabiliteit die ik zoek.

Op m’n puja tafel staan de beeltenissen van Ganesha, Shiva en Hanuman. Elke ochtend zing ik hun eigen mantra voor ze. De mantra die hun kwaliteit weerspiegelt. De nadruk lag de laatste 1.5 jaar op het zingen van de 40 verzen van de Hanuman Chalisa, omdat ik voelde dat hij mijn leven weer op gang, in beweging kon krijgen. (Hanuman is de beeltenis van een aap, die voor bewegelijkheid en daadkracht staat.)

Het grappige is dat ik de laatste dagen bij het zingen van de Ganesha mantra sterk het gevoel kreeg dat er een nieuw, duidelijker, steviger beeldje van Ganesha moest komen. Elke dag was ik weer verbaasd hoe duidelijk het gevoel van dat nieuwe beeldje zich aan me aandiende. Het was zo krachtig, maar het kwartje viel nog niet.

Nu snap ik het pas echt. Diepere gronden in mij roepen om de kwaliteit van Ganesha in m’n leven te brengen. Te vertragen, zwaar te worden, te gronden. Niet alleen een nieuw, duidelijker en krachtiger beeldje van Ganesh, . . . . .nee een “volledige” integratie van de kwaliteiten van Ganesha in m’n leven. Om in balans te komen.

Ganesha heeft me dus geroepen om de flow een te temperen. Zodat de stroomversnelling waar ik in verkeer wat rustiger kan worden. Ik zet de rem er een beetje op, zing traag en laag de Ganesha mantra, probeer de contacten te beperken én spreek duidelijk uit wat ik echt wil. Zodat de overweldigende liefde die ik voel, gekanaliseerd wordt tot iets beheersbaars.

Veel liefde en vriendelijkheid,
Cees

Durf het risico te nemen, niet dat te doen wat je denkt dat de ander nodig heeft, maar te voelen én te uiten wat je zelf nodig hebt.

Meet niet je gedrag op de mm af om het beste jongetje of meisje van de klas te zijn. Neem door jezelf te zijn het risico dat er iets op je aan te merken is.

Durf jij het?

Vandaag een yogaworkshop gegeven bij de open dag van de Groene Tara. Door een van de deelneemsters werd een geweldig compliment gegeven voor m'n yogales.

Ze zei: "Eenvoudig en toch heel krachtig!"

Wat kan ik nou meer wensen dan dat m'n yogalessen de naam "Eenvoudig Yoga" eer aan doen. Toen ik haar m'n flyer liet zien, zei ze verbaast: "Echt waar, heet het echt zo."

Geinig. Dit voelt echt geweldig en ik zit hier met een brede smile.

Later meer over deze inspirerende dag en vooral over m'n eerste ervaring met een (familie)opstelling.

Dit stukje gaat over hoe hoofd in conflict kan komen met het hart en hoe bevrijdend het is om je daar bewust van te worden. In deel 2 zijn het hartsniveau en ik-niveau aan de orde gekomen. De eye-opener die in mij plaats vond was in de aanraking van hartsniveau met ik-niveau. Hier kwam ik-niveau in botsing met hartsniveau en er was een verwarrende contradictie.

Op hartsniveau liggen je verlangens naar datgene wat je nodig hebt en in de vervulling daarvan is liefde voor jezelf. Dit kan je in diepste zin vertalen naar het verlangen om gewenst te zijn, om er te mogen zijn zoals je bent.

En op het ik-niveau liggen je overtuigingen van hoe het hoort. Hier is in de loop der tijd aangeleerd dat: "Het slecht is voor jezelf te kiezen. Je moet vooral eerst aan de ander denken en jezelf opzij zetten. Niet zijn zoals je bent, voelt."

De botsing of de verwarrende contradictie in die twee niveaus is dat: Zelfontkenning (op ik-niveau) recht tegenover het verlangen om gewenst zijn, te zijn zoals je bent (hartsniveau), komt te staan.

Bij mij gebeurde die botsing toen ik aan een vriend aan het beschrijven was wat de belangrijkste waarden voor mij zijn in het leven (Zie de 6 Logische niveaus). Het voelde heel goed om te voelen wat die waarden voor mij betekenen (hartsniveau). Mijn top wens was: "Gewenst te zijn". Opeens kwam er de vraag van diep, diep van binnen, als een donker wolkje: Is het mis als ik op mijzelf gericht ben? Voor jezelf kiezen, is dat fout?

Ik was er van overtuigd dat ik niet voor me zelf mocht kiezen, dat is "not done" (ik-niveau). En die overtuiging stond datgene in de weg wat m'n grootste en diepste wens was: "Gewenst te zijn". 

Toen dit gezien werd gingen m'n ogen open. En hier voelt het doorzien van die contradictie als een bevrijding. Een ongelofelijke "eye opener”, een wonderlijke verassing die me laat zien dat ik zelf de grootste “sta in de weg” ben voor mijn eigen geluk/liefde.

Heel diep van binnen zat dus een blokkade verstopt die zei: “Je mag er niet zijn.” En die overtuiging stond recht tegenover mijn diepste wens om gewenst te zijn, om gekend te worden. Wat een contradictie, wat een wonderlijk, onbegrijpelijke tegenstrijdigheid. Wat een grap!! Dat houd je toch niet voor mogelijk?

Diep, diep van binnen ontken ik mijzelf en die ontkenning ligt bedolven onder van alles, allerlei maskers/denkbeelden van hoe het hoort. En daar bovenop ligt het “schreeuwende” verlangen om gekend te worden. Dus eerst ontken ik mijzelf en dan wens ik gekend te worden. Hoe onbegrijpelijk.

Durf voor jezelf te kiezen het mag!! Maar val niet in de valkuil op ik-niveau, egoïsme, die in deel 2 van deze serie is beschreven.

In dat voor jezelf kiezen kan je zelfs van hartsniveau nog verder dan ik-niveau naar beneden vallen. In het volgende stukje  wordt dat beschreven. Daar vallen we dan van hartsniveau twee treetjes, voorbij aan het eerder beschreven ik-niveau, naar beneden. Naar het gebied van zintuiglijke verlangens en hoe die hun rol spelen bij het leven van de liefde in jezelf.

"Afscheid" van m'n leraar, die me 5 jaar lang alle ins and outs van de yoga heeft bijgebracht.

Na de afronding van de yogaopleiding ben ik bij m'n leraar nog een vervolgcursus gaan doen: Bhakti Yoga. Dat is de yoga van de toewijding, die je leert te buigen voor het leven en de hemel op aarde brengen. Ik ben die vervolgopleiding gaan doen omdat ik het als de volgende stap naar verdieping en vervulling zag. En, naar nu blijkt, omdat ik nog niet toe was aan het loslaten van de yogaschool en m'n leraar.

Een paar dagen geleden schreef ik dit aan hem:

"Lieve Rob,

Ik had de intentie om dit jaar weer mee te doen met de Bhakti. Afgelopen jaar vond ik geweldig en leerzaam. Maar er is nu opeens iets anders op de donderdagavond. Ik ben een 4-tal yogalessen aan het neerzetten, waaronder één op donderdagavond. Toen ik er achter kwam dat ik yogales had geplanned op de Bhakti avond, schrok ik een beetje en was teleurgesteld.

Maar vanochtend in meditatie kwam de doorbraak. Het is alsof er een navelstreng is doorgeknipt en ik op mijzelf ga staan. Toen dit in me opkwam, schudde ik m’n hoofd in verwondering. Aparte ervaring. Opnieuw geboren, als een klein kindje.

Daarna kwam de vraag in me op: “Hoeveel geboorten kun je hebben in één leven?” Wonderlijk. Ik voel me als een klein kindje dat met vallen en opstaan zijn nieuw verworven vrijheid leert ervaren."

Datgene wat mij voeding heeft gegeven en heeft laten groeien, . . . .datgene wat mij helemaal heeft helpen transformeren, wordt nu losgelaten.

In elke nieuwe levensfase laat je iets achter je, laat je iets waaraan je gehecht was los, laat je een vaste basis achter je. Daardoor voel je je nieuw, op nieuw geboren. En net als een klein kindje voelen die eerste stapjes, dat nieuwe begin, wankel. Er vormt zich een nieuwe basis. Wees verheugd over het wankelen, voel je nieuw.

De schelp hierboven symboliseert deze hele transformatie:

"Ammonieten hebben een vlakke spiraalvormige schelp die is opgebouwd uit verschillende kamers. Telkens wanneer het dier te groot wordt voor de huidige kamer, wordt een nieuwe, grotere buitenste kamer gevormd. In de buitenste kamer leeft het dier, dat de andere, lege kamers verder gebruikt als middel om verticaal op te stijgen. Het fossiel ammoniet staat voor de volledige cirkel, persoonlijke groei en het activeren van spirituele kracht. Meditatie met ammoniet leert de vloeiende, positieve spiraal van het leven te zien, los te laten wat niet meer passend is en stapje voor stapje op te stijgen naar het hoogst mogelijke."

Het grappige is dat ik 'm vandaag cadeau kreeg van m'n moeder. Hoe toepasselijk.

“Yoga die lichaam en geest tot je vriend maakt.” Waarom?

Iedereen weet wat een vriend is. Dat is iemand waar je je aangenaam bij voelt, op je plaats. Je kunt bij een vriend jezelf zijn, erop vertrouwen, ontspannen.

Als je lichaam en geest tot je vriend maakt, betekent dat dat je je aangenaam bij ze voelt, op je plaats. Je kunt jezelf bij ze zijn, op ze vertrouwen, ontspannen.

Wil je die vriendschap in jezelf ontmoeten? Geef je op voor Eenvoudig Yoga.

Toch nog even terug naar de "afwijzing" op het terras (deel 3 en 4) en de acceptatie van de pijn die dit met zich mee brengt. Alleen nu aan de hand van een ander alledaags voorbeeld.

Vol voor je dromen gaan, betekent ook vol voor de pijn van een mislukking gaan. Een voorbeeld: het halen van een trein of bus. Ren je het laatste stukje naar de trein of bus die je wilt halen nog vol overgave als je vreest dat het niet gaat lukken? Durf je vol overgave onder de ogen van de reizigers in die trein je droom uiteen te zien spatten? Of hou je terug, zoals ik vaak doe? Kan je de afwijzing van jouw liefde voor het halen van die trein dragen onder de ogen van de "geslaagden" in de trein?

Als je vol voor je dromen gaat, dan moet je ook vol durven falen. Probeer het, het zal zo goed voelen als je verlangen de trein te halen er volledig mag zijn. Dan mag jij er volledig zijn. In het verwezenlijken van je droom én je falen.

Nu dan eindelijk de eye-opener. In deel 2 vertelde ik jullie over ik-kracht en het gaan staan voor je verlangens. Dat kwam in het stukje hier boven ook weer aan de orde. Dit is al deel van de eye-opener.

Kunnen jullie het "shying away" op het terras nog herinneren uit deel 3 van deze serie? Het terughouden bij het rennen naar de trein is ook "shying away". Beiden zijn een expressie van niet helemaal voor je verlangens gaan staan.

Het pijnlijke is dat in het doorslaan van "shying away", je de liefde in jezelf bij voorbaat al ontkent. Je kijkt zo ver weg dat de liefde niet eens de kans krijgt. Op die manier zie je jezelf niet. Je kijkt weg voor een deel in jouzelf. Zelfontkenning, het tegenovergestelde van zelfverwezenlijking.

Als je wel voor de liefde in jezelf gaat, zoals beschreven in deel 2 dan voelt dat heel goed. Voor het eerst zie je jezelf echt zoals je bent. Het geeft je het stralende gevoel dat je er mag zijn. De grote eye-opener speelt op dit vlak en kwam via een andere invalshoek bij me binnen. Hij ondersteunt dit stralende gevoel.

In het volgende stukje vertel ik je hierover verder.

In het vorige stukje heb ik je verteld over "shying away". En over de afwijzing van het verlangen in je en de pijn die dit veroorzaakt.

Het is goed om bij die “afwijzing” op het terras te zeggen: "Jammer, dit wilde ik heel graag maar het is niet gelukt." Op die manier erken je de pijn van de teleurstelling. Uit eigen ervaring weet ik dat we die pijn vaak wegstoppen en 'm er juist niet laten zijn. We stappen over het "rouwproces" heen om de pijn niet te hoeven voelen en zetten ons "feel good masker" op. Bij een klein pijntje zoals op het terras zal dit wel meevallen. Maar wat als het iets groters, belangrijkers betreft?

Laatst ging mijn relatie uit en ik vertelde aan iedereen: "Ik heb er veel van geleerd en het is beter dat we uit elkaar zijn." Later kwam ik er achter dat dat mijn cooping mechanisme was, mijn feel good masker. Toen ik dit zag kon ik eindelijk aan mezelf erkennen dat ik het verschrikkelijk vond dat de relatie uit was en dat ik heel, heel graag samen wil zijn.
 
Het was zo fijn, en dat klinkt misschien raar, dat die pijn er mocht zijn. Het kon er uit en vond z'n weg naar buiten. Door m'n feel good masker had ik die pijn al de tijd op de achtergrond vastgezet. Hij bleef als het ware op de achtergrond continue door zoemen en verziekte m'n stemming. Nu was ie weg. Ik was bevrijd door de pijn te zien, te erkennen én te voelen.

O o, nu ben ik weer niet toe gekomen aan die eye-opener. Dat komt nu echt volgende keer. 

Eenvoudig Yoga gaat er voor! Jullie ook?

Eenvoudig Yoga gaat yogalessen verzorgen bij Centrum Bezielen. 

Wat je uit yoga wilt halen is voor iedereen anders: je kunt aan je lichaam willen werken, meer balans willen in je leven, je hoofd wat rustiger willen maken of misschien zoek je spirituele diepgang. Tijdens de lessen komt dit allemaal aan bod.

Kijk op het lesrooster voor de tijden. Geef je op. Ik vind het leuk om je te ontmoeten.